ေလေျပ

အို... လမ္းေပၚမွာ ၾကယ္မ်ား ၀ပ္တြားက ခယေနၾကပါ၏။ ဘယ္သူသယ္ေဆာင္ လာမွန္းမသိေသာ မိုးတစ္ခ်ိဳ႔ မခိုတရို႔ နဲ့ ေလာကဓံကို ေလွာင္ေနေလ ရဲ႔ ၊ ဘာရယ္ မဟုတ္ပဲ ေလွ်ာက္ေနတဲ့ လားတစ္ေကာင္ေတာင္ ကႏၱာရ အျပင္မွာ တာရာေတြ စံုေနျပီ ၊ ဖိတ္ေခၚမႈ႔ေတြ စံုမွိတ္ျပီး မီးလွ်ံၾကားမွာ ကခုန္လိုက္ရမလား... မေကာင္းျပန္ဘူး အေနတဲ့ ငါအနာဂါတ္... ဘယ္ျပစ္မွတ္မွာ ရပ္ရမွာလဲ ... ေ၀းကြာဖို႔ဆိုတာ နီးစပ္ခဲ့ၾကတာမွ မဟုတ္ပဲကြယ္... တုတ္ေကာက္ကိုဆဲြျပီး ေၾကကြဲေနရအံုးမယ္ ဆိုရင္ ေတာင္စြယ္မွာလဲ ေနကြယ္ျပီးေပါ့..။ ျမဴးတူးၾကပါ အေမွာင္တို႔ရ႕ဲ သခင္.. ေကြးကြင္းျခင္းရဲ႕ ျခားနားမႈမွာ တစံုတရာမ်ား မွားခဲ့ရင္ ငါအား .... အေမွာင္တိုက္သြင္း ခၽြတ္ယြင္းေနတဲ့ ငါနွလံုးသားကို ယဇ္လိုက ယဇ္ ျပစ္လိုက ျပစ္ တစ္ေန့မွာ ... ဟန္ေဆာင္မႈေတြလဲွခ် အေနာက္တံခါး၀မွာ ျမဳပ္နွံၾကပါေလာ့....။ ။

ခ်စ္သူ ေ၀းေနလို႔ ငါမေဆြးခ်င္ပါဘူး ဒါေပမဲ့ လြမ္ေနရတာေတာ႔ ခက္တယ္ လြမ္းရလြန္းအားၾကီးလို႔ ထင္ပါရဲ႕ ဒီရင္ဘတ္ၾကီး ကေတာင္ လက္မခံခ်င္ေတာ႔တဲ႔ ပံုနဲ႔ ခ်စ္သူေရ.. အမွန္းတိုင္း၀န္ခံရရင္ ငါဟာ... တကယ္ေတာ႔ မင္းကိုခ်စ္ေနတာမဟုတ္ပါ ဘူး ၾကင္နာမႈ ေဖးမမႈ ယုယမႈ နားလည္မႈ႔ ဂရုစိုက္မႈေတြနဲ႔ အတူ မင္းေဘးမွာ အေဖၚအျဖစ္ ျမတ္နိဳးေနျခင္တာပါ ငါ႔ အနာဂါတ္ေတြ ဆံုးသည္႕တိုင္ေအာင္ေပါ႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခ်စ္သူ.. မင္းရဲ႕ ေနြးေထြးတဲ႕႔ တုန္ျပန္မႈ႔ေတြ ေၾကာင္႔ အစျပန္ရွာမရတဲ႕ ငါအနာဂါတ္ တစ္စံုကို ျပန္လည္၇ွာေတြ ခဲ့ တယ္ေလ ငါဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ေနပါ ေစ မနက္ျဖန္တိုင္းမွာ မင္းေပ်ာ္ရႊင္မယ္ဆို ငါ ေက်နပ္ေနမွာပါ....။

ေမေမ သူ႔ ကၽြန္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ဘို႔ သူထုတ္ေဆာင္ခဲ့တယ္...၊ ဒါေပမယ့္ မလြတ္ေျမာက္ခဲ့ပါဘူး၊ နံရံကပ္ျပကၡဒိန္ေပၚမွာသာ တစ္ေနရာစာ ယူနိုင္ခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီေန႔ကို ဘယ္သူေတြ အသိမွတ္ျပဳၾကမွာလဲ၊ ပုစၦာတစ္ပုဒ္ဟာ အေျဖမွန္ေနပါလွ်က္ အမွန္ျခစ္မွ မေပးတာ အေျဖမွန္ျပီ ဆိုျပီးျငိမ္ေနရမွာလား. ကဲေျပာပါ ...၊ ခက္တယ္............ ေဆးဆရာပါလို႔ တေၾကာ္ေၾကာ္ေအာ္ျပီး အမည္ခံေနသူေတြကလည္း ေ၀ဒနာကို အေျဖရွာဘို့မၾကိဳးစားၾကပဲ ေဆးေပးခ ဘယ္ေလာက္ရမလဲ ဆိုတာေလာက္ပဲ တြက္ေနၾကေလရဲ႕ ၊ ဒီၾကားထဲ နြားအိုလဲ မေနရ ေပါင္းက်ိဳးတယ္ဆိုျပီး နြားသတ္ရံုပ႔ိုေနလို႔ေနလို႔ အရိုးေတြေတာင္ ေတာင္ပံုေတာ့မယ္ ေမေမ...။

ဘဝဆိုတာ အလံုးလား အျပားလားလို႔ စမ္းစစ္ၾကည့္လိုက္တာ ဘယ္ဟုတ္လိမ့္မတံုး အေမေရ.. သူက................ ေရထဲမွာမွ တြားသြားတတ္တဲ့ သတၱဝါတစ္ေကာင္တဲ့ေလ၊ အခ်စ္နဲ့ စစ္မွာ မတရားတာ မရွိဘူးတဲ့ ၾကား ဘူးခဲ့တဲ့ လက္တန္း စကားပံုတစ္ခုပါ..၊ ေၾသာ္.. အခြန္မေဆာင္ပဲ မ်ိဳခ်လိုက္မိတဲ့ ေလ တခ်ိဳ႔ အတြက္ေတာင္ အားမိပါရဲ႕ ။

အား...... အိပ္မက္ထဲမွာ အက်ဥ္းခ်ခံလိုက္ရလို႔ ငါ လန္႔နိဳးခဲ႔တာပါ၊ မထူးပါဘူး... အျပင္မွာလဲ အက်ဥ္းခ်ခံေနရတုန္းပါပဲ..၊ အား.... ငါေအာ္ တာမဟုတ္ပါ ဘူး..။

ေမေမ.. ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ အရာေတြက ျပီးသြားခဲ႔ျပီပဲ ျပန္ေပးပါလို႔ မေတာင္းခ်င္ေပမဲ႔ ျပန္ေတာ႔ ေတာာင္းတေနမိတယ္...ေမေမ၊ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာ အသိုက္အျမံဳတစ္ခုကို အေရာင္ေျပာင္းေစနိုင္တယ္လို႔ အစက.. ဘယ္ယံုၾကည့္ခဲ႔မွာလဲ ခုေတာ႔...ယံုၾကည္စျပဳခဲ႔ျပီေကာ၊ ေအးခ်မ္းတဲ႔ အရိပ္ျမံဳတစ္ခုကို ရုတ္တရက္ အမဲေရာင္ေျပာင္းသြားေစခဲ႔တယ္ ေလေနာက္ ပါသူပါ အေတာင္က်ိဳးလို႔ ေဖါင္ပ်က္ကာ ေမ်ာသူေမ်ာေပါ႔၊ စစ္မေၾကျငာပဲ အလစ္ဝင္တိုက္တာထက္ဆိုးတယ္ ခံလိုက္ရတာ ေၾကေၾကမြမြပဲ ဒါကို.. က်ီစာတာဆို ကဲ...ကံၾကမၼာ ျပန္ဆက္လို႔ မရေတာ႔တဲ႔ က်ိဳးပ်က္မႈ႔တစ္ခုကို မင္း.. ဘယ္လိုကုစားမလဲ ေျပာ..၊ ျပန္မျပင္နိုင္တဲ႔ အမွားမ်ိဳးေတြ ၾကဴးလြန္ခဲ႔ၾကတာ မဟုတ္လို႔ ဘယ္အေၾကြးေတြမွ ျပန္ဆပ္စရာမလိုဘူး ေမေမ..၊ လိပ္ဆိုတာ ကိုယ္႔ဘက္ ကိုယ္ယက္သြားတတ္တာ သဘာဝပါ..၊ တိမ္ေပၚေလွ်ာက္ ေျမာက္ေနမွ လူလိူ႔ ေခၚၾကစတမ္းဆို သားေတာ႔ .. ေရေအာက္ပဲ ငုပ္ေနေတာ႔မယ္... ေမေမ။

ဘာရယ္မသိပဲ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြ တနင္႔တပိုးလြယ္ျပီး မာယာ ျမစ္ေၾကာင္းတေလွ်ာက္ ငါ.... စုန္ဆန္ စီးေမွ်ာခဲ႔ျပီ၊ ေပါမ်ားလိုက္တဲ႔ အခ်ိဳးအေကြ႔ေတြရယ္ ေက်ာက္ေဆာင္ ေက်ာက္ကမ္းပါးေတြလဲ အၾကိမ္ၾကိမ္တိုက္မိခဲ႔ေပါ႔..၊ ေဗဒါ တခ်ိဳ႔ နဲ႔ မိတ္ဖြဲ႔ရင္း လိႈင္းၾကမ္းေတြကို ၾက့ံၾက့ံခံ မႈန္တိုင္းဒဏ္ကို တြန္းလွန္ရင္း ငါ... ရင္႔က်က္ခဲ႔ပါတယ္... ေလေျပ..၊ နစ္ျမဳပ္ေနဆဲ ငါ႔စိတ္ဓါတ္ကို အၾကိမ္ၾကိမ္ ဆယ္ယူ ဆြဲျပန္ထူရင္း မာယာ ျမစ္ထဲ ငါ... ဆက္လက္ ရြက္လႊင္႔ခဲ႔တာေပါ႔ ၊ ေၾသာ္..... ခုမ်ားေတာ႔လဲ မက္ေမာမႈ႔ေတြေတာင္ အိပ္ေမာၾကေနခဲ႔ပါျပီေကာ....။